سفارش تبلیغ
صبا ویژن
مجلس دانش، باغ بهشت است . [امام علی علیه السلام]

خواب دیدم قیامت شده است هرقومی را داخل چالهای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چالهی ایرانیان. خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم: «عبید این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگماردهاند؟» گفت: «میدانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.» خواستم بپرسم: «اگر باشد در میان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند...» نپرسیده گفت: گر کسی از ما، فیلش یاد هندوستان کند خود بهتر ازهر نگهبانی لنگش کشیم و به تهِ چاله باز گردانیم

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/7:: 9:18 صبح     |     () نظر

آیا میشود با نادیده گرفتن گذشته ,انسان جدیدی شد ? آیا یک دکتر یا پرفسور یا هر مقام علمی,.............. می تواند ادعای نو بودن بکند ? باید یک چیز را فراموش نکنیم که , یک مقام از هر بابت ,علمی ,مذهبی ,دانشگاهی ,.................. زمانی کودک بود ,و او زمانی علمی را آموخته که شکل رفتاری و پیش داوری و تعصب در نظام باوری او شکل گرفته و آموختن هر نوع علمی بعد از آن شکل گیری صورت گرفته و هیچ ربطی به آموزش گذشته ندارد ,هر انسان در کره خاکی بستگی به تعلیم و تربیتی که شده دارد ,می تواندمتعصب باشد ,واین تعصب هیچ ربطی به لحظه حال او ندارد,برای نو شدن بایستی تعصب (پیش داوری,باورها,اعتقادات,تعلیم و تربیت,مربیان,فرهنگ,...) را زیر سوال ببریم و این نظام ظالم و یا مظلوم را با تمام بت های ساخته شده اش را که در کعبه دل ما جا خوش کرده اند را به زیر بیاوریم و این امکان ندارد مگر از راه خودکاوی و خودشناسی زیر نظر یک معلم روحانی و راه بلد که خود این راه را طی کرده و الان آنچه میداند چراغ راه دیگران است. برای نو شدن ,از تعصب یا پیش داوری, میبایست خالی شد و اساس این حرکت از خودشناسی شروع میشود ,کسی که می خواهد پزشک یا مهندس شود, باید از ابتدایی شروع کند وبه ترتیب دبیرستان و دانشگاه را طی کند ,خودشناسی مدرسه ابتدایی این راه است ,این راه هم سلسله مراتب دارد,درست مثل تحصیلات.

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/6:: 8:51 صبح     |     () نظر

جدیدا وقتی دعا بر زبانم جاری میشود و میگویم خدایا .......در همین کلمه خدایا می ماند , نگاه که میکنم و خوب که می بینم ,می بینم آنچه را طلب کرده بودم را گرفته ام ,زبانم به سپاس باز میشوذ,خداوند پیش آ پیش آنچه را که میخواهیم را به ما داده و زمانی که دعا بر زبان جاری میشود ,در واقع ,خداوند میخواهد این آگاهی را به انسان بدهد که دریافت کردی ,وانسان,سپاس میگذارد,جاری شدن دعا بر زبان ,نشانه ایی است از آگاه شدن دریافت,حتی اگر آنچه را که طلب کردیم و در آن لحظه موجود نمی بینیم, که باز خودش نوعی دریافت است, دریافت نکردن هم نوعی دریافت است, خداوند دانا, میداند خیر و صلاح انسان در چیست ,این خود نوعی ارتباط است, دعا عاملی است واسطه, بین انسان و خداوند.ما پیش از طلب دریافت کرده ایم , زمان دعا , زمان سپاس گذاری است .

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/6:: 8:49 صبح     |     () نظر

در تمام دنیارسم شده که مردم در به در دنبال آزادی هستند ,وحتی امیدوارند که مثلا آزادی را دیگری برای آنها به ارمغان بیاورد ,در واقع آزادی حسی است درونی که محصول و نتیجه خودکاوی و خودشناسی است,وهیچ جایگاه بیرونی ندارد وهیچ کسی نمی تواند به دیگری آزادی را هدیه بدهد, در اثر به زیر سوال بردن باورها و تعلیم و تربیت و فرهنگ و اعتقادات و ........که در اثر, فرآیند, حرکت در این راه ,زیر نظر یک استاد روحانی ,نتیجه ایی و محصولی درونی بدست می آید, که این حس را به آزادی تعبیر میکنیم ,ولی آنچه مردم دنیا میخواهند آزادی نیست بلکه ,رعایت حق و حقوق از طرف هم نوع خودش است ,اساس هر ناراحتی که در این دنیا وجود دارد,رعایت نکردن دادگری و انصاف است ,همه ما به دنبال دادگری هستیم و درک و فهم آن ,آگاهی زیادی برایمان به ارمغان میاورد ,انسان امروزی میخواهد, تمام نعمت های خداوند, که به رایگان در اختیار بشر است, به صورت درست در اختیار همه باشد ,تلاش, برای به رسمیت شناختن حق زندگی انسان ,که به آزادی تعبیر نادرستی است ,انسان امروز نمیخواهد یکی گرسنه باشد و دیگری از متورم شدن مواهب خداوند نمی داند چه کند. کسی که به آزادی درونی رسیده ,در بیرون دست به هر کاری نمی زند و نظم و دیسیپلین و محدویت از ارکان زندگی او می شود ولی کسی که به آزادی درونی نرسیده در بیرون دست به هر کاری میزند و انسانیت را زیر پا میگذارد ودست به تخریب میزند .

 

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/5:: 8:46 صبح     |     () نظر

یکی از اصولی که در این دنیا جاری است و یکی از ارکان نظم میباشد صلح است, که اگر ما در زندگی عملی خودمان آنرارعایت نکنیم و خودمان را به آن نظم و دیسیپلین ندهیم, دچار بی نظمی و خشونت میشویم, درک معنای صلح و اینکه صلح از ما چه میخواهد, انسان را از اسارت خشونت آزاد میکند, خشم وخشنونت تجربه ای است از نبود صلح ,که در واقع ,انسان گرفتار خشونت, انسانی است که دچار بیماری است, و درست مثل کسی است که ,بهداشت روحی را زیر پا گذاشته است و احتیاج به درمان دارد, ما بایستی نظم را بشناسیم و خود را با آن آرام آرام هماهنگ کنیم

 

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/5:: 8:44 صبح     |     () نظر

ما دو نوع بهداشت در زندگی داریم بهداشت جسمانی و بهداشت روحی که هر کدام با دیگری متفاوت است به طور مثال وقتی مسواک میزنیم بهداشت جسمانی را رعایت میکنیم رعایت بهداشت جسمانی سلامت را به انسان هدیه میدهد یعنی رعایت بهداشت جسمانی سلامتی است و درست وقتی نظم و دستورات ادیان را که مطابق با حقیقت هستند به طور مثال در دنیا آنچه که حقیقت دارد صلح است وقتی تسلیم این نظم الاهی میشویم در واقع بهداشت روحی را داریم رعایت میکنیم و محصول رعایت بهداشت روحانی آرامش است که در واقع سلامتی روحی است ولی به انسانی که این بهداشت را رعایت می کند روحانی تلقی نمی کنند

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/4:: 9:12 عصر     |     () نظر

خقیقت اصل است پس حقیقت را پیدا کنیم تنها راه نجات کشف حقیقت است بطور مثال تاریکی و روشنایی را در نظر بگیریم کدام اصل هستند تاریکی را میتوان با روشنی از بین برد ولی روشنی را با هیچ چیزی نمی توان از بین برد وقتی تاریکی است دلیلش نبود روشنی است اصل روشنی است پس اگر ندانیم اصل و حقیقت چیست شاید خود را سرگرم توهم کنیم و عمری در رنج که خود دلیل نبود اصلی دیگر است طی کنیم

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/4:: 9:10 عصر     |     () نظر

در دوران کودکی ,مربی خود را درست میدانسیم و از او آموختیم و آموزش دیدیم ,وآرام آرام باورمان در رابطه با خودمان و بیرون از خودمان شکل گرفت ودر طول زندگی هم کارهایی در اثبات درست بودن این آموختها که الان تبدیل به باورهای سختی شده اند,تعصب, که از این پدیدهاست ,در ماشکل گرفت,امروز ما از طریق اعتقادات و باورهایمان زندگی را معنا میکنیم ,و کاری هم به خدا نداریم که اصل چیست ,نظم چیست,قوانین که هیچ ربطی به باورها واعتقادات ما ندارندما آنها را اصل قرار داده و عمل میکنیم و همیشه گرفتار برداشت نتایج حاصل از آنچه را کاشتیم هستیم,یکی از اصول نظم را درطبیعت میتوانیم ببینیم ,مثلا همه میدانیم وقتی دانه گندمی در زمین بکاریم از آن گندم به عمل میاید و امکان ندارداز آن برنج به عمل بیاید,میبینیم که این قانون در تمام هستی یکسان عمل میکند و هیچ ربطی به باور واعتقادات ما ندارد ,شناخت نظم و قوانین خداوند که در هستی جاری است و رعایت وتسلیم بودن به آنهااساس آرامش است , بدی, بدی می آورد و خوبی, خوبی .

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/3:: 10:6 عصر     |     () نظر

در دنیا سه نوع انسان زندگی میکنند.
1- نوع اول,انسانی که نمی داند,ونمی داندکه نمی داند,این نوع در سطحی از
ظلمت و تاریکی قرار دارند که با معلم درست,وهدایت درست از سطح تاریکی
به نور هدایت میشوند.
2-نوع دوم,انسانی که نمی داند,ولی می پندارد که می داند,این نوع در سطح
ظلمت و تاریکی عمیق تری نسبت به نوع اول قرار دارندکه هر چقدر توهم
دانایی در آنها زیادتر باشد ,در تاریکی بیشتری فرو رفته اند و کور و کر هستند
وسخت به طرف نور هدایت میشوند.
3-نوع سوم, انسانی که نمی داند,ولی می داند که نمی داند, این گروه چون به
نادانی خود واقف هستند و همیشه بر آن اعتراف دارند به طرف دانایی
میروند و همیشه یک روند رشد دارند ولی متوقف نمی شوند .

 

 

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/3:: 8:40 صبح     |     () نظر

در دنیا هر کسی بدنبال مستی است ,با موادمخدر ,با مشروب ,با سکس ,با پول و ثروت و مقام و ........... هزاران وسیایل مادی میخواهند وارد حیطه روحانی شوند و این غیر ممکن است ,مستی یک دروازه دارد و آن ,خودشناسی, است,با وسایل مادی نمی توان وارد حیطه رحانیت شد ,شادی , آرامش,صلح,عدالت,عشق,آگاهی,رضایت,......اینها مادی نیستند که با مادیات قابل دست یابی باشند ,پس بایستی از طریق و روشی دیگری به آنها رسید ,مادیات جایگاه خودش را دارد و در نیازمندی بشر به مادیات هیچ بحث نیست ,مستی را به نوعی از خود بی خود شدن تعبیر کرده اند,تنها عاملی که باعث میشود ما در حالت مستی و هوشیاری, که بیداری است,نرسیم خودمان هستیم ,خود را بشناسیم ,با شناخت خودمان که فرآیندی است که تا آخرعمر ادامه دارد ,ما وارد حیطه حقیقت میشویم که حاصل این ورود مستی است ,این مستی حاصل تلاش در خودشناسی است ,با این تلاش, انسان از خواب غفلت, بیدار میشود ,آزادی حاصل این بیداری است ,شادی و آرامش و عدالت وعشق و.........حاصل ونتیجه این بیداری است ,هر چقدراین ,خود, را بشناسیم و از میانش برداریم مست تر میشویم.

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط صبوری 89/5/3:: 8:37 صبح     |     () نظر

   1   2      >
درباره

صبوری
هدف از ایجاد این وبلاگ احساس وظیفه ایی است که اولا سپاس از خداوند برای توفیق این فرصت برای خودشناسی در کنار استاد و معلمی که مرا تا ابد بنده خدا کرده و دوم برای آن حتی تویی که نیازمند و طالب کشف ومکاشفه وبنده گی نظم و هماهنگی و هارمونی هستی.در ضمن آنچه مینویسم فقط نظرات شخصی است و هیچگاه بی احترامی و هتک حرمت به هیچ دینی در مرام من وجود نداردکه من عاشق تمام پیامبران خداوند بلاخص حضرت محمد (ص) هستم وهرکسی کوچکترین بی احترامی به اعتقادات و باورهای انسان کنداز خدا پرستی دور است ,اگر دیدگاه من با شما یکی نیست این به دلیل تفاوتی است که در اندیشهای ماست وهیچ چیز دیگری نیست ودر این راه ما هم سفرانی همراه به سمت خداوند هستیم و در این راه من محتاج راهنمایی های شما انسان بزرگ هستم
صفحه‌های دیگر
پیوندها
لیست یادداشت‌ها
آرشیو یادداشت‌ها